Emilia pospiech

Ogień jest bardzo niszczycielską siłą. Jak na swojej możliwości znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je całej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć niemal każde nasze nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W zależności od spalanego środka do poskramiania pożarów używa się inne sposoby gaśnicze. Najprostszym jest absolutnie woda. Wprawdzie nie w wszystkim przykładu można się nią posługiwać. W pożarach używa się również dość często piany czy proszków. Mniej popularnym faktem jest polecanie pary wodnej do dławienia ognia i odwracania jego rozkładania się. Mniejsza popularność pary wynika chyba z ostatniego, że ważna ją traktować wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych i do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako materiał gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie przydaje się na model do gaszenia płonących lasów. Nie reguluje to, że nie można z niej dysponować podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest wydajnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w pomieszczeniach będących do suszenia drewna, jednak metraż tych pól nie może występować 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą polega na oferowaniu jej pod ciśnieniem w obszar pożaru. Dzięki temu jest rozrzedzenie gazów palnych podejmujących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji zapobiega jego wzrost, a po kilku minutach gaśnie ogień. Parę kojarzy się nie ale do gaszenia pożarów ciał stałych, ale same cieczy i gazów. Zaś w niniejszych przypadkach ogień musi się szerzyć jedynie na placu zamkniętym. W kraju otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.